Dag 11: Van Kiruna naar Muonio

Terug naar Finland

Het einde van de reis kwam langzaam in zicht met de etappe van Kiruna naar Muonio. Kort voor de Zweeds-Finse grens hebben we nog een korte tussenstop gemaakt bij een meertje.

Meertje in het noorden van Zweden

Hotel Muonio

Na de trendy hotels in Tromsø en Narvik was dit een heel andere ervaring. Het was bedoeld als familiehotel met allerlei activiteiten eromheen en het heette Harriniva Holiday Centre. In de praktijk was het een grote houten hut en families hebben we er niet gezien. Hoewel het complex op een mooie plek langs de rivier lag hadden ze geen enkele moeite gedaan om van die mooie locatie te profiteren. De kamers lagen niet aan de waterkant. In de lange gangen stonk het verschrikkelijk, maar op de kamers had je daar geen last van.

In de hut

Muoniojoki

De rivier Muoniojoki vormt 520 km lang de grens tussen Zweden en Finland. Vlakbij ons hotel was op een brug een grensovergang.

Grens Zweden - Finland

De foto hieronder is aan de Finse kant van de rivier gemaakt. Door het tijdsverschil is het aan de andere kant een uur vroeger.

Muoniojoki

Pallas-Yllästunturi NP

Volgens onze reisgids zat er in Muonio een interessant natuurcentrum met daarin een aquarium, een noorderlicht planetarium en een filmzaal waarin 3D natuurfilms werden vertoond. Ook het toeristenbureau was hier gevestigd en het leek dus een voor de hand liggende plek om ons bezoek te beginnen. Onze verbazing was dan ook groot toen we achter de ingang een fitnesscenter aantroffen. De filmapparatuur was stuk en het toeristenbureau was niet meer dan een tafel met een aantal foldertjes erop. We zijn toen maar naar het nabijgelegen Pallas-Yllästunturi nationaal park gegaan. Op een heuvel in dit park is in 1952 de olympische vlam ontstoken, door zonnestralen van de middernachtzon, en door hardlopers naar Helsinki gebracht.

Pallas-Yllästunturi NP

Rendieren

In zweden was het even rustig gebleven, maar zodra we weer in Finland waren kwamen we ze weer overal tegen. Helaas zijn de meeste foto's mislukt omdat we ze vanuit een rijdende auto moesten maken.

Rendier

Dag 3: Saariselkä - Honningsvåg

Inari

Deze dag was de langste rit van de reis. We hadden daardoor te weinig tijd om overal uitgebreid op onderzoek uit te gaan. In Inari hebben we alleen maar getankt en boodschappen gedaan. Inari ligt aan het enorme Inarimeer. Dit is het op twee na grootste meer van Finland en je kunt vanuit Inari allerlei wandelingen en kanotochten doen, maar daar moet je dan wel een hele dag voor uittrekken. Wij hebben slechts een blik op het meer geworpen zoals op de ansichtkaart hieronder.

Inarimeer

We zijn verder gereden in noordelijke richting en hebben bij Kaamanen (een dorpje dat zo klein is dat het nauwelijks als zodanig herkenbaar is) de afslag richting Karasjok genomen. Op deze weg kregen we voor het eerst het gevoel dat we ver in het Noorden zaten. De bomen werden steeds kleiner en de temperatuur ging gevoelig omlaag naar ongeveer 10°C. Het was bovendien nogal grauw en naarmate we dichter bij de Noorse grens kwamen begon het ook een beetje te regenen. De laatste bomen die je ziet zijn een soort bonsai-berkenboompjes. Het is niet echt een andere soort dan bij ons, maar door de korte zomers groeien ze niet zo hard.

Grens Finland - Noorwegen

Hoewel het hier in principe een buitengrens van de Europese Unie betreft stelt de grensovergang niets voor. Je kunt gewoon doorrijden. We liepen hier wel enige vertraging op door wegwerkzaamheden, maar we kwamen toch al vrij snel in Karasjok aan. Volgens onze reisgids was hier nogal het een en ander te zien. Het is een bolwerk van de Saami-cultuur. Er zijn een paar musea en er is een Saami park. We hebben bij de ingang van dat park gestaan, maar de regen en de bussen met toeristen hebben ons ervan weerhouden om een bezoek te brengen aan dit park. We zijn ook nog even gaan schuilen in het plaatselijke overdekte winkelcentrum. Daar kun je heel goed films opnemen over mensen die het leven niet meer zien zitten, flink aan de drank gaan en vervolgens zelfmoord plegen. Een beter decor kun je je als regisseur niet wensen. Vrijwel alle winkelpanden staan leeg en de winkels die er wel zijn zijn niet echt hip te noemen. Helaas zijn we vergeten om deze treurigheid te fotograferen.

Porsangerfjord

Heeft het noorden van Noorwegen dan alleen maar treurigheid te bieden? Nee, zeker niet. Het Porsangerfjord vind ik zelf het mooiste fjord dat we in Noorwegen hebben gezien. Doordat er nauwelijks bomen zijn in deze streek is de aanblik heel anders dan bij de andere fjorden. De weg naar de Noordkaap loopt kilometers lang langs dit fjord en hier en daar levert dat erg mooie plaatjes op.

Porsangerfjord

De trollen van Trollholmsundet

Noorwegen is het land van de trollen. En daar wordt je dan ook regelmatig mee geconfronteerd. In de buurt van het gehucht Kolvik kun je via een zijweg naar de trollen van Trollholmsundet gaan. Aan het eind van de weg kun je via een smal pad dat langs de fjord en door weilanden met koeien loopt naar een verzameling geërodeerde rotsen lopen. Volgens de Lappen is er geen sprake van erosie maar gaat het om versteende trollen.
Volgens de legende probeerden ze de fjord over te steken, maar waren ze te laat. Ze waren nog op de oever toen ze door de opkomende zon werden verrast en ze veranderden in steen.

 Wandelpad met koeien
 Aankomst bij 'trollen'
 Trollen met dreigende lucht
Trollen van Trollholmsundet

Nogmaals een uitzicht op het Porsangerfjord.

Porsangerfjord

De temperatuur was inmiddels onder de 10°C gezakt. Er stond bovendien een stevige wind zodat de gevoelstemperatuur nog lager was. Dit gure weer is natuurlijk wel toepasselijk als je richting Noordkaap rijdt. Deze trollen staan zo ver naar het noorden dat de begroeing nog slechts bestaat uit wat gras en een paar struikjes.



Op de weg naar de trollen stond een verkeersbord dat waarschuwde voor loslopende schapen. Die liepen er ook echt rond.

Schapen

Aan het eind van de middag kwamen we in Honningsvåg aan. Dit is het grootste dorp op het eiland waarop de Noordkaap ligt. Sinds 1999 is het eiland door de Noordkaaptunnel met het vasteland verbonden.

Dag 2: Rovaniemi - Saariselkä

De poolcirkel en de kerstman

Zodra je Rovaniemi in noordelijke richting verlaat verschijnen langs de weg borden die verwijzen naar het Santa Parc en het Santa Village. Het Santa Parc is een pretpark dat alleen in de winterperiode is geopend. Door de verkeerde borden te volgen slaagden wij erin om op de parkeerplaats van het pretpark te belangen in plaats van in Santa Village. Iedereen die daar ooit geweest is weet dat dat knap is daar het Santa Village direct aan de hoofdweg ligt en het Santa Parc niet.

Santa Park Santa Village

Via een niet al te lange wandeling zijn we naar Santa Village gelopen. Het was nog steeds prachtig weer en dat is voor ons niet vanzelfsprekend tijdens vakanties. In het verleden hebben we in Spanje en Portugal veel regen gehad en in Florida zijn we zelfs geëvacueerd vanwege een orkaan.

Santa Village

Het Santa Village, dat het hele jaar open is, ligt precies op de poolcirkel. In dit 'dorp' staat het hoofdkantoor van de kerstman. Hij heeft daar ook een eigen postkantoor.
In de winterperiode schijnen vooral Engelse toeristen hier voor een excursie van één dag naar toe te vliegen. Naast het hoofdkantoor bestaat dit dorp vooral uit souvenirwinkels en restaurants.

Hoofdkantoor kerstman

Poolcirkel

De belangrijkste reden om deze afzichtelijke kermis te bezoeken is dat de poolcirkel hier tastbaar wordt gemaakt. De noordpoolcirkel ligt op 66°33'40" noorderbreedte. De noordpoolcirkel verbindt die plekken op aarde waar de zon één dag per jaar niet opkomt (midwinter, 21 december) en één dag per jaar niet ondergaat (midzomer, 21 juni). Bij de Noordkaap gaat de zon in de zomer ongeveer drie maanden niet onder.

Een bord bij het Santa Village geeft aan dat je bij de poolcirkel staat en dat de afstand van deze plaats tot Amsterdam 1935 km is. Een stuk verderop staat de poolcirkel als een witte streep op de grond aangegeven.

Santa Village - Amsterdam 1935 km

Voor de foto is het leuk zo'n streep op de grond, maar de waarde van dit symbool is beperkt. De poolcirkel verschuift elk jaar een stukje door de beweging van de planeten en de onregelmatigheden in de beweging van de maan om de aarde.

Poolcirkel

De nog schone huurauto bij Santa Parc

Rendieren

Autorijden boven de poolcirkel betekent vrijwel automatisch dat je regelmatig rendieren tegenkomt. Ze lopen gewoon over de weg en zijn absoluut niet schuw. Ze gaan niet van de weg af als er een auto aankomt. Ze blijven gewoon staan en je zult moeten wachten tot je er voorbij kunt gaan.

Rendieren

Meren en bossen

Finland is natuurlijk bekend vanwege de vele meren en bossen. Dat wordt wat de bossen betreft wel minder als je verder naar het noorden gaat. De boompjes worden steeds kleiner. Maar in dit deel van de reis was daar nog geen sprake van.

Fins landschap

Urho Kekkonen nationaal park

Dit grote natuurgebied in het noordoosten van Finland is genoemd naar de vroegere Finse president Urho Kekkonen. In het gebied leven naast ongeveer 20.000 rendieren ook bruine beren, wolven, veelvraten, lynxen en lemmingen. Ook vogels als de arend, uil en havik kun je aantreffen in dit park. De meeste dieren zijn echter zo zeldzaam dat de kans om ze tegen te komen erg klein is. Bovendien krijg je als bezoeker geen toegang tot sommige gebieden waar deze dieren leven. Wij hebben een wandeling van 6 km gekozen en de foto's hieronder geven een beeld van wat we gezien hebben. Bij de tweede en derde foto loop je door een moerasachtig gebied over loopplanken. Ook de enorme mierenhopen vielen op.

Urho Kekkonen nationaal park

In het bezoekerscentrum kun je een heleboel beesten uit het gebied zien. In opgezette vorm, dat wel. Vanaf het bezoekerscentrum was het niet ver meer naar ons hotel in Saariselkä. In het restaurant stonden vooral lapse gerechten op de kaart. Een paar maanden eerder hadden we in Helsinki al een buitengewoon geslaagde rendierbiefstuk naar binnen gewerkt en we kozen hier daarom voor de stoofschotel. Heel voorzichtig uitgedrukt: 'Het viel een beetje tegen'. Het was ongelooflijk taai en eigenlijk gewoon een beleding voor het rendier om zo te moeten eindigen.

Dag 1: Amsterdam - Rovaniemi

Met Finnair zijn we via Helsinki naar Rovaniemi gevlogen. Omdat we een paar maanden eerder al een paar dagen in Helsinki waren geweest hebben we dit keer geen nieuwe stedentrip ingelast en zijn we meteen doorgevlogen naar Rovaniemi. Bij aankomst hebben we onze huurauto opgehaald en zijn meteen naar ons eerste hotel in Rovaniemi gereden. Aan het eind van de middag kwamen we aan bij het hotel.

Rovaniemi

Deze stad ligt vrijwel op de poolcirkel en is een logisch uitgangspunt voor een rondreis door Lapland. Wat voor ons Nederlanders natuurlijk een belangrijke factor is: Finland is minder duur dan de andere Scandinavische landen. Vooral Noorwegen is een stuk duurder. Een auto huren in Finland voor twee weken is dus goedkoper dan in Noorwegen.
Nadat we onze spullen in het hotel hadden gedropt zijn we door Rovaniemi gaan wandelen. Bij Rovaniemi komen twee rivieren, de Ounasjoki en de Kemijoki bij elkaar. Joki is dus het Finse woord voor rivier.

Wandeling langs de Kemijoki

Op de ansichtkaart hieronder is de hoofdstraat van het stadje te zien. De straat begint bij de Kemijoki en is een paar honderd meter lang. Dit winkelgebied onderscheid zich in niets van de winkelstraten in een willekeurig slaperig Nederlands provinciestadje.

Ansichtkaart Rovaniemi

Poolcirkel

Rovaniemi ligt vlakbij de poolcirkel. Dat wil overigens niet zeggen dat het er altijd koud is. Bij aankomst was het er 28°C en we hebben 's avonds op het terras van een Mexicaans restaurant gegeten.

Wederopbouw na de oorlog

In de oorlog is Rovaniemi platgebrand door de terugtrekkende Duitse troepen. De stad is daarna opnieuw opgebouwd en heeft daardoor het uiterlijk van een moderne stad. Het ontwerp voor de werderopbouw is gemaakt door de bekendste Finse architect Alvar Aalto. Hij ontwierp de stad in de vorm van een rendiergewei. Daar zie je natuurlijk niets van terug als je er rondloopt. In de stad staan ook enkele gebouwen van zijn hand.

Stadhuis
Bibliotheek

Middernachtzon

Hoewel we ongeveer zes weken te laat in Rovaniemi waren voor de middernachtzon valt toch meteen op hoe lang het hier nog licht is. Pas laat op de avond begint het te schemeren. En dit was dan nog het meest zuidelijke punt van onze route. Later kwamen we ook op plekken waar het helemaal niet donker werd. Dat is wel even wennen, het kostte ons veel moeite om goed te slapen.